ശമനതാളം

ഏകാന്തം

2011-09-10T13:46:00.001+05:30

ഏകാന്തം..

ചില്ലകള്‍

2011-06-13T19:55:00.001+05:30

ഒന്നുമില്ല...ഒരു കൊച്ചു ചില്ല കാട്ടിക്കൊടുത്തതാണ്..
പൊടി പിടിച്ച് തുടങ്ങിയിട്ടില്ലെന്നും, തോന്നിയതൊക്കെ കുത്തിയും,കുറിച്ചും ദാ, തൊട്ടപ്പുറത്ത് തന്നെയുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞ് ഈ പാവം ബ്ലോഗിനെയൊന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍..

പൂച്ച നടത്തം

2010-11-14T01:26:00.000+05:30

നിന്റെ നീലക്കണ്ണിലെ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക്
എന്നെയെപ്പോഴാണു കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോവുക?
നിന്റെ പതു,പതുപ്പന്‍ നടത്തങ്ങള്‍,
മനം മയക്കും കുറുമ്പു നോട്ടങ്ങള്‍,
ഒക്കെയെന്നാണു പഠിപ്പിച്ചു തരിക?

കാറ്റു പോലും ഒറ്റിക്കൊടുക്കുമിടങ്ങളില്‍
ഒരുവള്‍ക്ക് സ്വയമൊളിച്ചു ചെല്ലാനാണു..
തോറ്റു പോയാലും,കണ്ണടച്ചിരുട്ടാക്കി
സ്നേഹമെന്ന വെറും വാക്കിന്റെ,
നോവ് ഉള്ളം നിറച്ചുണ്ണാനാണു...

വെള്ളാരങ്കണ്ണി പൂച്ചക്കുറിഞ്ഞീ,
നിനക്കിതൊക്കെയൊന്ന് കേട്ടാലെന്താണു?
നിന്നെപ്പോലെ എല്ലായ്പ്പോഴും
നാലു കാലില്‍ തന്നെ
വീണു രക്ഷപ്പെടുകയെന്നത്,
ഞാ‍നെന്നും കാണുന്ന ഒരിക്കലും
നടക്കാത്ത സ്വപ്നമാണെന്നറിയില്ലേ..?

കടല്‍

2010-08-20T21:58:00.003+05:30

ചില നേരങ്ങളില്‍ നീ
തീരത്തടിഞ്ഞൊരു ശംഖ്.
സ്വയമൊളിച്ച് വെച്ച്
മൌനത്തിലാഴ്ന്ന് കിടക്കും..

കാതോര്‍ത്തിരുന്നാല്‍ കേള്‍ക്കാം
എത്രയടക്കി വെച്ചാലും,
കുതറിത്തെറിച്ചെത്തുന്ന,
ഉള്ളൊളിപ്പിച്ച കടലിരമ്പം..

പരസ്പരം ഒറ്റുകൊടുക്കാത്ത
എത്ര കടലുകളാണു
നിന്നിലുമെന്നിലുമെന്ന്
അറിഞ്ഞിട്ടുമറിയാതെ
നമ്മളൊരിക്കല്‍ കൂടി
ഒളിച്ചു കളിക്കും..

നിന്റെ ആഴങ്ങളെ മാത്രം
സ്വപ്നം കണ്ടൊരു തോണി
എന്റെ കരയിലിപ്പോഴും
കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്
കളിച്ചു തോല്‍ക്കുമ്പോള്‍
ആരാവുമാദ്യം പറയുക?

അന്നും നിന്നെ
തടുക്കാനുണ്ടാവും
ദിക്കറിയാതെ,തുഴഞ്ഞ്
കടലെടുത്ത നാവികരുടെ
ഒരായിരം പഴങ്കഥകള്‍..

നിനക്കതിരു കല്പിച്ച കരകളിലേക്കെന്റെ
നോട്ടമെത്തിയില്ലെങ്കിലെന്താണു..
തുഴഞ്ഞ്,തുഴഞ്ഞ് തീര്‍ന്നു പോയാലും
ഞാന്‍ നിന്നിലേക്കലിഞ്ഞു പാകപ്പെടും..
നിന്റെയെല്ലാ രസങ്ങളും വലിച്ചെടുക്കും..
ഒടുവിലെന്നോ നിന്നെയാറ്റിക്കുറുക്കിയ
ഉപ്പുപരലാവും ഞാന്‍...
ഏതു വെയിലിലും നിന്റെയോര്‍മ്മ
തെളിയിച്ചെടുക്കുന്നൊരു ഉപ്പു പരല്‍..

കളഞ്ഞു കിട്ടിയത്...

2010-02-28T00:48:00.004+05:30

മുറിഞ്ഞു പോയൊരേകാന്തതയെ തുന്നിച്ചേര്‍ത്തു വെയ്ക്കാന്‍
ആരോ പറത്തി വിട്ടതാണു...

എന്റെ വിരസതയ്ക്കൊപ്പം തൊട്ടു,തൊട്ടില്ലെന്ന മട്ടില്‍
അപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഒളിഞ്ഞും,തെളിഞ്ഞും കേറിയിറങ്ങുന്നുണ്ടു..
അതിന്മേല്‍ തെരുപ്പിടിച്ച്,തെരുപ്പിടിച്ച്
എവിടെയൊക്കെയോ,എങ്ങനെയൊക്കെയോ
ആരുമറിയാതെ ചെന്നെത്തണമെന്നുണ്ടു..
കേട്ടു കൊതി തീരാത്ത ഏതൊക്കെയോ വാക്കുകളില്‍
ഇനിയൊരിക്കലുമൂര്‍ന്നു പോവാതെ കൊളുത്തിയിടണമെന്നുണ്ടു..

പക്ഷേ കോര്‍ത്തെടുക്കാനുള്ള വരികള്‍ കടം കിട്ടും മുന്‍പേ
നാവിലിരുന്നലിഞ്ഞില്ലാതാവുമോ കളഞ്ഞു കിട്ടിയ ഈ ഈണവും..

എന്നുമൊരു പോലെയാവുന്നതിന്റെ സങ്കടങ്ങള്‍...

2009-12-14T12:42:00.001+05:30

എന്നുമൊരു പോലെയാവുന്നതിന്റെ സങ്കടങ്ങളിലേക്ക്
ഓരോ ദിവസവും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോവുമ്പോള്‍
അന്നത്തേതില്‍ നിന്നും ഒരു വര്‍ഷമെന്ന്
കലണ്ടര്‍ താളിലെ ഇട്ടാവട്ടക്കള്ളികള്‍..

എന്നത്തേതില്‍ നിന്നൊക്കെയെന്നാഞ്ഞു പിടിച്ചോര്‍ക്കുമ്പോഴും
കളഞ്ഞു കിട്ടിയൊരോര്‍മ്മയെ ഏതിന്നലെകള്‍ക്ക് തിരികെ
കൊടുക്കണമെന്നറിയാതെ മനസ്സു മുഴുവന്‍ ഉഴുതു മറിച്ച് പോയി..

ഞാനിപ്പോഴും പഴയയേതോ വീടിന്റെയിടവഴിയിലാണെന്നു..
അവിടെയൊരിക്കലും വാടാത്ത വെയിലും നിഴലുമുള്ളൊരു ഉച്ചനേരം
ഞാനിപ്പോഴും കാറ്റായി തിരഞ്ഞു തിരഞ്ഞു ചെല്ലാറുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞാല്‍
ആരാണു വിശ്വസിക്കുക..

മുന്നോട്ടെന്നും പറഞ്ഞ് എത്ര ദിവസങ്ങള്‍ പിടിച്ചു വലിച്ചാലും
മുഴുവനായറ്റു പോകാത്തൊരില പോലെ ഞാനവിടെ നിന്നു പിടയ്ക്കും.
വേരിന്റെ നനവുകളിലേക്ക് ദാഹം തീരാത്തൊരു നോട്ടമയക്കും.
അതു വരേയ്ക്കും ദൈവത്തിനു സമയമുണ്ടു,
അകലെയിരുന്നു അരികു കൂര്‍ത്ത കല്ലുകള്‍ പെറുക്കാന്‍...
ഒരൊറ്റയോളം പോലും ആകാശം കാണാതെയൊളിക്കുന്നൊരു
ജീവിതത്തിന്റെയടിത്തട്ടിലേക്ക് എറിഞ്ഞെറിഞ്ഞു രസിക്കാന്‍...

ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക്..

2009-08-21T12:47:00.001+05:30

എള്ള് തൊട്ട്,വെണ്ണ തൊട്ടെങ്ങനെയൊക്കെയാവും
ഓരോയുരുളയിലും എന്റെ ചോദ്യങ്ങളെഴുതേണ്ടത്..
വേദനിച്ച് ചുവന്ന പൂ പോലെ നിന്നവളെ
മറക്കാനാവുന്നേയില്ലെന്ന സങ്കടം..
അടരാതെ വയ്യല്ലോയെന്ന് വാടിനിന്നവള്‍ക്കിപ്പോള്‍
സുഖമാണോയെന്നൊരന്വേഷണം.
ഒതുക്കമില്ലാത്തയെന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെയടുക്കി വെയ്ക്കാനെന്ന പോലെ
നിന്റെ നീളന്‍ വിരലുകളിടയ്ക്കിടെ കടന്നു വരുന്നത്..
ഒരു പാട്ടിന്റെ തുമ്പിലൂടെ,നോക്കിന്റെ ഛായയിലൂടെ
ഒളിച്ചെത്തി നോക്കുമ്പോള്‍ നിന്റേതു മാത്രമായ മണങ്ങളിനിയും
നീ പൂത്തുനില്‍ക്കുന്ന അദൃശ്യമായിടങ്ങളെ
കുറിച്ചൊന്നും പറയാത്തത്..
ഈറന്‍ കൈകളുടെ തളര്‍ന്ന വിളിയില്‍
ഓര്‍മ്മകളുടെ കറുപ്പ് പുതച്ച് പറന്നെത്തുവളേ,
ഇപ്പോഴുമെന്നെ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടെന്നറിയുമ്പോള്‍
ഒരുപാടുണ്ടു പറയാനെന്നു കരുതിയതെല്ലാം
ഒറ്റവാക്കില്‍ തീര്‍ന്നു പോകുന്നതെന്താണു....

മരം പറഞ്ഞത്...

2009-07-08T20:04:00.005+05:30

പോരുന്ന വഴിയില്‍‍ വെച്ച് കേട്ടതാണ്
പെയ്തൊഴിയാതെ നിന്നൊരൊറ്റ മരം പിറുപിറുക്കുന്നത്...
വേനലുണക്കി സൂക്ഷിച്ച കാതലിലിപ്പോള്‍
നിറയെ ഈറനടിച്ച ഓര്‍മ്മകളാണത്രേ...
അതിലെയോരോ ചുളിവും വരാമെന്നു പറഞ്ഞ
വസന്തങ്ങളുടെ വാഗ്ദാനങ്ങളാണെന്ന്...
മണ്ണടരുകള്‍ക്കിടയില്‍ തല ചായ്ച്ചൊരു മഴമണം
എത്ര വിളിച്ചിട്ടുമുണരാതെ ഉറങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടെന്ന്...
ഇലഞരമ്പുകള്‍ക്കുള്ളിലെവിടെയോ മാഞ്ഞു പോവാതെ
എന്നെയിപ്പോഴും ഓര്‍ത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്...
എത്താമരക്കൊമ്പത്തെ പഴയയൊരൂഞ്ഞാലു
തേടിയിനിയെന്നെങ്കിലും തിരിച്ചു വന്നാല്‍, ‍
ഒരു മഴയും നനയ്ക്കാതെയൊളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടത്രേ
ഒഴിഞ്ഞ കൂട്ടിലെ ശൂന്യതയ്ക്കൊപ്പമൊരിളം തൂവല്‍....

ഉച്ചവെയില്‍ കൊണ്ടു വരുന്നതു.......

2008-12-11T17:12:00.007+05:30

നിഴലുകളെയെല്ലാം മേയാന്‍ ‍വിട്ടു
ഉച്ച വെയില്‍ പതുക്കെയൊന്നു ചായും...
അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞൊരു കാറ്റ്
ആരെയോ കാത്തൊട്ടു നേരം നില്‍ക്കും...
വിരസതക്കുള്ളില്‍ മനസ്സ് മാത്രം
വീണ്ടുമിരുന്നു പൊടി തട്ടും..‍.
മറവിയുടെ മാറാല തൂത്തു
നെയ്തെടുത്തൊരു സ്വപ്നനൂലിനാല്‍,
എന്റെ കണ്ണൊന്നു കെട്ടും...
ചിലപ്പോള്‍‍,
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ടോടിയെത്തും
നര കേറിയൊരു വാത്സല്യം...
അല്ലെങ്കില്‍,‍
തളരരുതേയെന്നാരോ ഹൃദയത്തിലിരുന്നു
കൈ ചേര്‍ത്തു പിടിക്കും...
അതുമല്ലെങ്കില്‍ ,
ഒരു കൊച്ചു സങ്കടത്തിലുരഞ്ഞു
മനസ്സ് വീണ്ടുമൊന്നു മുറിയും...
ഒടുവിലെപ്പോഴോ ,
കേറി വന്ന നിഴലുകള്‍ ആരെന്നറിയാതെ
പാതി മുറിഞ്ഞൊരു സ്വപ്നവുമായി
ഞാന്‍ മാത്രം ബാക്കിയാവും....

ഒഴിഞ്ഞ മഷിക്കുപ്പി.......

2008-11-14T14:28:00.009+05:30

ജനല്‍വിരിയില്‍ എഴുതിത്തളര്‍ന്ന പകലും , രാത്രിയും ,

ഓരോ കാറ്റിലും തലയുയര്‍ത്തുന്ന പഴം താളുകളും ,

വരികള്‍ കുടുക്കിട്ടുറപ്പിച്ച് നിര്‍ത്തിയ വാക്കുകളും ,

അക്ഷമയുടെ നോട്ടമൊളിപ്പിച്ചെന്നെ തിരഞ്ഞെത്തുമ്പോള്‍

എന്നിലുറയുന്ന ശൂന്യത ചാലിച്ചെനിക്കവരോട് ചോദിക്കണം...

ആര്‍ത്തലക്കുന്ന കടലുറങ്ങുന്ന ഒരേയൊരു മഷിത്തുള്ളിയെങ്കിലും

ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ച ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കുള്ളില്‍ നിന്നുമെനിക്ക് തിരിച്ചു കിട്ടുമോയെന്നു.,

ആ തിരകളില്‍ ഞെട്ടറ്റു വീഴുന്ന അക്ഷരപ്പൂക്കള്‍ക്ക്

ഈ കാത്തിരിപ്പിന്റെ മധുരമെനിക്കേകാനാകുമോയെന്നു....,

ഒരു കൈ തട്ടലില്‍ പൊലിഞ്ഞു പോയെക്കുമെന്റെയീ കണ്ണാടിസ്വപ്നമെങ്കിലും..,

എനിക്കുള്ള മഷിക്കൂട്ട് എവിടെയോ ഒരുങ്ങുന്നുവെന്നും..,

എന്നിലേക്ക് മാത്രമത് നിറയ്ക്കുവാനേതോ വിരലുകള്‍ പാകപ്പെടുന്നുവെന്നും..,

എനിക്കലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നൊരു പുഴയാവാന്‍ ഒരു തൂലികയേതോ മനസിലുണ്ടെന്നും..,

നീ പറഞ്ഞതോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഞാനാശിക്കാതിരിക്കുവതെങ്ങനെ....കാത്തിരിക്കാതിരിക്കുവതെങ്ങനെ....

ബന്ധനം..........

2008-10-10T16:59:00.007+05:30

നിനക്കറിയുമോ..,..എന്റെയോരോ ചിറകടിയിലും പിടഞ്ഞു തേങ്ങുന്ന തൂവലുകളെ..?

എന്റെ തളര്‍ന്ന നോട്ടങ്ങള്‍ കൈയ്യെത്തിപ്പിടിച്ച നീലിച്ച ആകാശത്തുണ്ടുകളെ...?

പ്രാണന്റെ ചൂടേകി വിരിയിച്ചെടുത്തിട്ടും പാടാതെ പോയ , നോവ് പകുത്തെടുത്തയെന്റെ സ്വരങ്ങളെ...?

അങ്ങകലെയെവിടെയോ കാത്തുനില്‍ക്കുന്ന ,ഓര്‍മ്മകള്‍ കൊഴിച്ചു നില്‍ക്കുന്നയെന്റെ ജീവന്റെ മരത്തെ..?

അതിന്റെ തുഞ്ചത്തെവിടേയോ ബാക്കി വെച്ചു പോയ എന്റെ ഹൃദയത്തുടിപ്പുകളെ..?

നീയറിയുമോ...,ഞാനുമെന്റെ സ്വപ്നവും ആ കാതലിനുള്ളില്‍ എന്നേ കൊത്തിവെയ്ക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞുവെന്നു....

കെട്ടു പോകുന്നയെന്റെ ജീവന്റെയോരോ തുടിപ്പും നിന്നോടിതെല്ലാം ചോദിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും....

എന്റെ നഷ്ടങ്ങള്‍ക്കു മുന്നില്‍ ഞാന്‍ കൊത്തിക്കൊറിക്കുന്ന നിന്റെ സ്നേഹം

നിന്നെയാണു കടക്കാരനാക്കുന്നതെന്നു നീയറിയും വരെ........

ജന്മങ്ങള്‍......

2008-08-04T13:27:00.005+05:30

പൊടിപിടിച്ചയോര്‍മ്മകള്‍ക്കുള്ളിലെവിടെയോ ആ സ്വപ്നം ഉറങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടാവണം...
ആ സ്വപ്നത്തിലേക്കുണരുവാന്‍ വേണ്ടി മിഴികള്‍ ഞാനറിയാതെ പിടയ്ക്കുന്നുമുണ്ടാവണം...
വഴി തെറ്റി വന്ന ഈണങ്ങള്‍ അവ്യക്തമായെന്തോ മന്ത്രിച്ചു മടങ്ങുമ്പോള്‍..,
ഊഞ്ഞാല്‍ വള്ളിയില്‍ ഉള്ളിലെയാന്തല്‍ കുരുക്കിയിട്ടാടിയെത്തുമ്പോള്‍..,
മരച്ചില്ലകള്‍ക്കപ്പുറം ആകാശമെന്നെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി ചിരിക്കുമ്പോള്‍..,
അറിയാത്തയിടങ്ങള്‍ പേരു ചൊല്ലി വിളിച്ച് കാത്തു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍..,
എവിടെയോ കൊഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നയാ സ്വപ്നത്തിനായി ഞാനുഴറി നടന്നിരുന്നു.....
ഇന്നിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളാല്‍ കണ്ണുകള്‍ മൂടിക്കെട്ടിയൊരു രാത്രിയില്‍
അലസമായ മൌനത്തിനൊടുവിലാരോ മൃദുവായി പറഞ്ഞിട്ടു പോയി...
“എപ്പോഴൊക്കെയോ , ഞാനാരുടെയൊക്കെയോ സ്വന്തമായിരുന്നുവെന്നു....”

കണ്ണാടിക്ക് പറയാനുള്ളത്.......

2008-07-15T10:19:00.005+05:30

പ്രതിഫലനത്തിന്റെയാഴങ്ങളില്‍ വേരൂന്നിയ മുഖങ്ങള്‍

അളന്നുതിട്ടപ്പെടുത്തി തിരിച്ചു നല്‍കിയ സൌന്ദര്യാശംങ്ങള്‍....

എല്ലാം ഓര്‍ക്കാറുണ്ട്..,നേര്‍ത്ത പൌഡര്‍ത്തരി മണത്തിനൊപ്പം

ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു മങ്ങിയ പൊട്ടുകളുടെ പശിമയും ചേര്‍ത്ത്

ഞാനെന്റെ സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങളെ ഒട്ടിച്ചുവെയ്ക്കുമ്പോള്‍....

ഓര്‍മ്മകളിലേക്കിറങ്ങി ചെന്ന് വെറുതെയെങ്കിലും പരതിപോവാറുണ്ട്

അപൂര്‍ണ്ണമായ ചില മുഖങ്ങളില്‍ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ വരച്ചു ചേര്‍ക്കാന്‍....

ഇടുങ്ങിപ്പോയ കണ്ണുകളില്‍ പോലും സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് തടസ്സമില്ലാതെ വിരിയാനാവുമപ്പോള്‍...

ഒരു കട്ടിക്കണ്ണടക്കാരിയുടെ നോട്ടങ്ങളില്‍ മാത്രമെന്റെ മാറ്റിവരക്കലുകള്‍ പതറിപ്പോവുന്നു...

പിടിതരാതെ കണ്ണാടയൊളിപ്പിച്ച മിഴികളില്‍ ആരുമറിയാത്ത മഴയും വെയിലുമുണ്ട്....

എന്നിലേക്ക് മാത്രം മഴയായി പെയ്ത് വെയിലിന്റെ ചിരിയെടുത്തണിയുന്നയവള്‍

കൂടെ നിന്നു ചിരിച്ചിട്ടും കരഞ്ഞിട്ടും എന്റെ പ്രതിഫലനങ്ങള്‍ക്കപ്പുറമാണാ മനസ്സ്...

എന്നിലൊരു ചങ്ങാതിയില്ലെന്നും നിസ്സംഗമായ കണ്ണാടിക്കാഴ്ചകളിലേക്ക്

ഞാന്‍ ഒതുക്കപ്പെട്ടുവെന്നും തിരിച്ചറിവുണ്ടാവുന്നതപ്പോഴൊക്കെയാണു...

മയില്‍പ്പീലി.......

2008-06-12T14:43:00.004+05:30

എന്‍ മനമൊരു വൃന്ദാവനിയാവും നിന്‍ പുല്ലാങ്കുഴല്‍‍വിളി കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍...
വിരഹം വാട്ടിയ കണ്ണുകളാല്‍ നിന്‍ നീലിമ തേടിയലഞ്ഞു ഞാന്‍...
നിന്‍ പീലിക്കണ്ണിന്‍ ചിമ്മലിനായ് എന്‍ മനമോ നിന്നു പിടയ്ക്കുന്നു...
അങ്ങകലെ നിലാവില്‍ നീ നില്പൂ , വള്ളിക്കുടിലിന്‍ ചാരത്ത്...
യമുനയിലൊഴുകും കുഞ്ഞോളം നിന്‍ പാട്ടിനു പല്ലവി തീര്‍ക്കുന്നു...
എന്നിലുറങ്ങും രാധയെ നീ ഹൃദയം തൊട്ടു വിളിച്ചില്ലേ..??
തിരികെ മടങ്ങാന്‍ വയ്യല്ലോ , പിന്‍ വിളിയെത്ര പറഞ്ഞാലും‍...
നിന്നിലെന്നെയെന്നെ കാണാനാ‍യ് കിനാക്കളിലെത്ര തിരഞ്ഞൂ ഞാന്‍...
മായാലീലകളാലെന്തേ എന്‍ മിഴികള്‍ വന്നു മറച്ചു നീ..??
നീ ചൂടും പീലിയെനിക്കായ് നീ , ഒരു നാള്‍ കനവില്‍ തരുകില്ലേ..??
ആ പീലിയിലുണരും നിന്‍ ഭാവം ഞാന്‍ മാനം കാണാതെ കാക്കും.....
ഒരു പിടി കുന്നിക്കുരു വാരി നിന്‍ കുസൃതിച്ചിരിയുമൊളിപ്പിക്കും..........

തിരുത്ത്

2008-06-03T15:45:00.007+05:30

നിനക്കായിട്ടെഴുതിയതിലെല്ലാം ഒരു തിരുത്ത്..
ഒരു തേച്ചുമായ്ക്കലിനേക്കാള്‍ അതായിരിക്കും
എന്നെപ്പോലെ അക്ഷരങ്ങളും ഇഷ്ടപ്പെടുക..
വിളര്‍ത്ത ചുവപ്പ് മഷി പടര്‍ന്നു കേറിയ തിരുത്തിക്കുറിക്കലുകള്‍...‍.
ഒടുവില്‍ ചോര വീഴ്ത്താതെ ഞാന്‍ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു
നമ്മളില്‍ നിന്നും എന്നെയോ , നിന്നെയോ മാത്രം പെറുക്കിക്കളഞ്ഞതില്‍....
തിരുത്തിനൊടുവിലെ ക്ഷീണിച്ച പുനര്‍വായനയില്‍
പതിയിരിക്കുന്ന അര്‍ത്ഥവ്യത്യാസങ്ങള്‍ ആദ്യം കണ്ടില്ലെന്നു വരാം..
ഇനി കണ്ടാലും ,ഞാന്‍ പഠിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു
വാക്കുകളുടെ നാനാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ കാട്ടിയെന്റെ
പാവം മനസ്സിനെ കബളിപ്പിക്കാന്‍...........

ആത്മഹത്യ........

2008-05-16T18:18:00.004+05:30

കൂട്ടു നിന്ന നിഴലേ , ഇനി നിനക്കും മടങ്ങാം
ഇരുട്ടിന്റെ കരി പുരണ്ട നെടുവീര്‍പ്പുകളിലേക്ക്...
എന്റെയാത്മാവിന്റെ അണയാത്ത പിടച്ചിലുകളെല്ലാം
നിന്നോട് പറയാതെ പോയ നന്ദിവാക്കെന്നറിയുക.....
പുച്ഛം തൊട്ടെഴുതിയ സഹതാപക്കണ്ണുകള്‍ക്ക് ,
മൌനത്തിലുറഞ്ഞുകൂടിയ പരിഭവങ്ങള്‍ക്ക് ,
സ്നേഹത്തിന്റെ വറ്റാത്ത കണ്ണീരുപ്പിനു ,
വീതിച്ചു കൊടുത്തിരിക്കുന്നു കൈനീട്ടിയ ഭാവങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം,
പിഞ്ഞിക്കീറിമുഷിഞ്ഞ സ്വപ്നത്തുണ്ടുകള്‍ വരെ......
കൊത്തിവെച്ച സങ്കല്പങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നിലിളിച്ചു കാട്ടി
മടുപ്പായെന്നില്‍ ഉരുകിയൊലിക്കുന്ന ജീവിതം..
ഉറ്റുനോക്കാതെ വയ്യാ, അവസാനത്തെ കുലുക്കിക്കുത്തലിലേക്ക്
നിരാശ മൂടിയ മങ്ങിയ ഓര്‍മ്മത്തരികള്‍ ,
ഹൃദയമൊളിപ്പിച്ച വിരഹമുത്തുമണികള്‍ ,
ദൈന്യത വിരിയുന്ന നൊമ്പരപ്പൂവുകള്‍ ,
പെറുക്കാതെ വയ്യാ ഉതിര്‍ന്നു വീണ,നീയറിയാത്ത വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍...
വീണതെല്ലാം ചേര്‍ത്തു വിറയാര്‍ന്ന വിരലുകള്‍ ‍
കൊരുത്തെടുത്തത് രോഷം കടുംകെട്ടിട്ട മാലക്കുരുക്ക്......
കഴുത്തിലിട്ട് മുറുക്കാന്‍ ഇനിയെന്തിനു വൈകണം??
നീ തന്ന മുറിവുകളുണങ്ങും വരെയെങ്ങനെ കാക്കും..??
ആയുസ്സിന്റെ താളില്‍ പേരെഴുതി ചേര്‍ത്തു പോയി ഞാന്‍
കാലത്തിന്റെ കരിങ്കണ്ണ് ചിമ്മിയടച്ചപ്പോള്‍.........

പിരിയും മുന്‍പ്.........

2008-05-09T15:02:00.006+05:30

ഹൃദയത്തിന്റെയടിത്തട്ടില്‍ കുമിഞ്ഞുകൂടിക്കിടപ്പുണ്ട്

പറയാതെ പൂഴ്ത്തിയ ഒരായിരം വാക്കുകള്‍.

മുറിവേറ്റ മൌനത്തിന്റെ തുരുമ്പിച്ചയവശേഷിപ്പുകള്‍.

കലമ്പല്‍ കൂട്ടിയുള്ളയോരോ ഉയിര്‍പ്പിലും

തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങിപ്പിടയുന്ന വാക്കുകള്‍.

ചിക്കിചികഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു

കാലത്തിന്റെ തേരോട്ടത്തില്‍ അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടത്..

പറയാതെ കാത്തതെല്ലാം മരവിച്ച് പോയത്..

ഒരു വേള പറഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കില്‍,

അകന്നുപോയ കാലടികളെ തടുത്തുനിര്‍ത്താമായിരുന്നു..

തുളുമ്പിപ്പെയ്ത മിഴിനീരില്‍ മഴവില്ല് ചേര്‍ക്കാമായിരുന്നു...

ഇന്ന് ,

പോര്‍ക്കളത്തില്‍ നിന്റെ വാക്ശരങ്ങളെനിക്ക്‍ ചോരപ്പൂക്കളേകുന്നു‍..

നിന്നിലേക്ക് തൊടുക്കുവാന്‍ എന്റെ ഹൃദയം ഒന്നുമേകാഞ്ഞതെന്താണു?

ശൂന്യമായ ആവനാഴിക്കുമെന്നെ മടുത്തിരിക്കുന്നു..

സഹനത്തിന്റെ മുള്‍ക്കൂട് പൊളിച്ചെന്റെ വാക്കുകള്‍ വന്നിരുന്നുവെങ്കില്‍ ,

ഒരുമിച്ച് പകുത്തതിന്റെ നഷ്ടക്കണക്കുകള്‍ തീര്‍ത്തുകിട്ടിയിരുന്നുവെങ്കില്‍ ,

എനിക്കും മടങ്ങാമായിരുന്നു , ഇരുളടഞ്ഞ ശിബിരത്തിലേക്ക്‍

ഉടഞ്ഞുവീണ സ്വപ്നങ്ങളെയുമടുക്കിപ്പിടിച്ച്...

ബ്ലോഗുകള്‍.....

2008-04-16T16:36:00.003+05:30

ഓരോ ബ്ലോഗിനും ഓരോ നിറമാണു,ഓരോ മണമാണു..

ചിലരൊക്കെ നരച്ച് മര‍വിച്ച് മൂകരായ് കുത്തിയിരിക്കുന്നു..

വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ വാരിയണിഞ്ഞ് പാറിപ്പറക്കുന്നു ചിലര്‍..

ചിരിച്ചെപ്പിനുള്ളില്‍ മിഴിനീര്‍മുത്തുകളൊളിപ്പിച്ചുവെക്കുന്നതാരൊക്കെയോ..

പോയകാലത്തിന്‍ നന്മയുടെ നിറനിലാവിനാല്‍ മാടിവിളിക്കുന്നതാരാണു?

പ്രണയത്തിന്റെ ചിറകടിയൊച്ചകള്‍ എവിടെനിന്നാണു?

രുചിമുകുളങ്ങള്‍ക്കായ് വിരുന്നൊരുക്കി ചിലര്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു..

അത്ഭുതം കാണിക്കയായി വെച്ചുപോകുമീ ദൃശ്യചാരുതയാരുടെ വിരുതാണു?

മറുമൊഴികള്‍ താണ്ടിയൂളിയിടട്ടെ..,കാണാമറയത്തെ ബ്ലോഗിന്‍ തുടിപ്പുകളിലേക്ക്.....

മടക്കയാത്രയില്‍ വഴിയിലായ് കണ്ട മുഖമെന്തേയിത്ര പരിചിതം??

തിരിച്ചറിവിന്റെ തുള്ളികള്‍ കണ്ണു തുറപ്പിച്ചു..

നിറവും,മണവുമില്ലാതെ നിശ്ചേഷ്ടമായ ആ ബ്ലോഗ് എന്റേതായിരുന്നു...

ശിശിരനിദ്ര

2008-04-06T12:25:00.003+05:30

ഒരുപിടി തണുപ്പിന്റെ വിത്തുകളുമായി ശിശിരം കാലൂന്നിയിരിക്കുന്നു
മനസ്സിന്റെ താഴ്വരയാകെ വെള്ള പുതപ്പിക്കുവാന്‍..
ശൈത്യം പിടിയമര്‍ത്തിയിട്ടും മനസ്സിനിയും മരവിച്ചു തീര്‍ന്നിട്ടില്ല..
അതല്ലേ.,എഴുതുന്നതെല്ലാം അവനായി മാറുന്നത്..
വരകളിലെല്ലാം അവന്‍ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും..
കനലായിയവന്‍ ഉള്ളിലെരിയുമ്പോള്‍ നിന്റെ
സ്നേഹാശ്ലേഷങ്ങള്‍ക്കെന്നെ കുളിരണിയിക്കാനാവില്ല..
ശിശിരമേ..,നീ കൊഴിച്ചുകൊള്‍ക ഉണങ്ങിപ്പിടയുന്ന
ഓരോയോര്‍മ്മകളെയും അവനറിയാതെ..
ഓര്‍മ്മകളോരോന്നായി പൊഴിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍
വേദന തീര്‍ക്കുന്ന കുഞ്ഞോളങ്ങളെന്റെ വേരില്‍
സുഖാനുഭൂതിയായി ഒഴുകിപ്പരക്കട്ടെ...
ഓരോ തിരയിലും മിഴികൂമ്പി ഞാനാടിയുലയട്ടെ
പേരറിയാത്ത ഏതു മഹാനിദ്രയിലേക്കാണു ഞാനാഴുന്നതു?
മിഴികള്‍ ഞാനടച്ചോട്ടെ.,എന്നേക്കുമായല്ല
വസന്തമെന്നില്‍ കിളിര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഉണരുവാന്‍..

പുളിക്കുന്ന മുന്തിരികള്‍........!!!!!

2008-03-23T16:42:00.007+05:30

ചില പ്രത്യേക മുന്തിരികള്‍ പുളിക്കുമെന്നു ഏതു കുറുക്കനാണു പറഞ്ഞതു?

എന്തായാലും...അതു തികച്ചും സത്യമാകുന്നു...

മധുരത്തിന്റെ ലോലഭാവങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നുതന്ന നിന്നെ

എനിക്കു പുളിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.....

അടുത്തിരുന്നുകൊണ്ടു അകലുന്ന വിദ്യ നീ പഠിപ്പിച്ചയന്നു

ആ പുളിരസം എന്റെ നാവില്‍ കിനിഞ്ഞിറങ്ങി..

അരികിലിരുന്ന നീ ,നിമിഷം കൊണ്ടു ആകാശത്തോളമകന്നു

എത്തിതൊടാത്ത കൊമ്പിലിരുന്നൂയലാടിച്ചിരിച്ചതെന്നാണു?

നിന്റെയാ ചിരിയില്‍ എന്റെയാത്മാവു വരെ പുളിച്ചുപുളഞ്ഞു..

ആ പുളിയുടെ തീക്ഷ്ണതയില്‍ മറ്റേതു മുന്തിരിച്ചാറും

എന്നില്‍ ചതിയുടെ കാഞ്ഞിരക്കയ്പു നിറക്കുന്നു..

അതുകൊണ്ടു ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കയാണു,കാലചക്രം ഉരുളുവാന്‍..

ആ ചക്രങ്ങള്‍ ഉരുണ്ടുരുണ്ടു ഒരു നാള്‍ ഞാനുമൊരു

പുളിക്കുന്ന മുന്തിരി ആയേക്കാം..,നീയൊരു കുറുക്കനും......

ജീവിതസദ്യ....!!!!!!!

2008-03-14T13:09:00.001+05:30

സദ്യ വിളമ്പാനൊരുങ്ങുന്ന വേളയില്‍

വെക്കത്തിലോടി സ്ഥാ‍നം പിടിച്ചു ഞാന്‍.

ഭംഗിയെഴുന്നൊരു തൂശനിലയില്‍

തൃപ്തനായ് ഞാനങ്ങിരിക്കുന്ന നേരത്തു

മുന്നില്‍ നിരക്കുന്നു വിവിധരസങ്ങളില്‍

ജീവിതത്തിന്റെയോരോ വിഭവങ്ങള്‍.

മെച്ചമെഴുന്നൊരു പുളിശ്ശേരി,കിച്ചടി

ഓലന്‍,അവിയല്‍ വിഭവങ്ങളെത്രയോ?

എണ്ണുവാനൊക്കാതെ ഊണു തുടങ്ങി ഞാന്‍.

പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ പൊടിഞ്ഞൊരാ പപ്പടം

പെട്ടെന്നു തന്നെ ചോറില്‍ ലയിച്ചുപോയ്

പൊട്ടിച്ചിരികള്‍ ഇത്ര ക്ഷണികമോ??

പുളിയും,കയ്പ്പും കൃത്യത്തിനാണേലും-

ഉപ്പൊട്ടു കൂടിയോ,വെള്ളം കുടിപ്പിക്കാന്‍?

കൊച്ചുരസങ്ങള്‍ക്കായ് അച്ചാറുമുണ്ടല്ലോ

അല്പാല്‍പ്പമായി കഴിച്ചൊന്നുതീര്‍ക്കാനായ്.

കണ്ണുനിറയ്ക്കുന്നു എരിവിന്റെ കൂടുതല്‍

എന്നും കരയിക്കാന്‍ ഓരോ കറികളായ്.

“മധുരക്കറികളൊന്നുമേ കണ്ടില്ല”

അക്ഷമയോടെ ഞാന്‍ മെല്ലെ പറഞ്ഞുപോയ്.

വരുവാനതൊന്നുണ്ടു,മാധുര്യഘോഷമായ്

പായസത്തിന്റെ രസക്കൂട്ടതൊന്നു..

ഒട്ടേറെ നേരം കാത്തുമുഷിഞ്ഞു ഞാന്‍

പായസമിനിയും വിളമ്പാത്തതെന്തേ??

പിന്നിലെയാളുകള്‍ ധിറുതി കൂട്ടുന്നുവോ?

“മതിയൂണു,ഇനി ഞങ്ങളുണ്ണട്ടെ”_യെന്നായ്

ഒച്ചത്തിലൊന്നായ് കലമ്പല്‍ കൂട്ടുന്നുവോ?

ഒരു നുള്ളു മധുരത്തില്‍ സ്മരണ കൂടാതെ ഞാന്‍

യാത്ര ചൊല്ലേണമോ പറയെന്റെ തോഴരേ??

ഛായാമുഖി...........

2008-03-12T11:18:00.003+05:30

പ്രിയ ബൂലോഗകൂട്ടുകാരേ....ഛായാമുഖിയെ പറ്റി കേട്ടോ??..എന്നും പത്രം വായിക്കുന്നവര്‍ സദയം ക്ഷമിക്കണേ..അവര്‍ക്കിതൊരു ചൂടുവാര്‍ത്തയേ ആയിരിക്കില്ല....സംഭവം കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്കങ്ങു ഇഷ്ടായി ..അപ്പോള്‍ തന്നെ ഒന്നു പോസ്റ്റിയേക്കാം എന്നു വച്ചു......സംഭവം എന്താന്നു വച്ചാല്‍ ,മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മോഹന്‍ലാലും,മുകേഷും കൂടി ഇന്നു അരങ്ങില്‍ അവതരിപ്പിക്കാന്‍ പോകുന്ന നാടകം ആണു ഛായാമുഖി....സ്ഥലം വേറെങ്ങും അല്ല..കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക തലസ്ഥാനം ആയ തൃശ്ശൂര്‍ തന്നെ....അഭിനയത്തിന്റെ ഏതു തലവും അനായാസമായി അഭിനയിപ്പിച്ചു ഫലിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ലാലും,നാടകത്തിന്റെ തനതു പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടാന്‍ കഴിയുന്ന മുകേഷും ഒന്നിക്കുമ്പോള്‍ ഛായമുഖി തീര്‍ത്തും പുതുമ നിറഞ്ഞ ഒരു അനുഭവം തന്നെ ആകാതെ തരമില്ല......അനുദിനം തളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മലയാളനാടകത്തിനു ഒരു നവോന്മേഷം പകരാന്‍ തന്നെ ഈ ശ്രമത്തിനാകട്ടെ....മഹാഭാരതകഥയെ ആസ്പദം ആക്കിയെഴുതിയ ഈ നാടകത്തിന്റെ സംവിധായകന്‍ പ്രശാന്ത് നാരായണന്‍ ആണു......ഭീമന്‍ ആയി ലാല്‍ വേദിയില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ കീചകന്‍ ആയിട്ടാണു മുകേഷിന്റെ അരങ്ങേറ്റം......അവരു അരങ്ങു തകര്‍ത്തു അങ്ങട്ടു അഭിനയിക്കട്ടെ..

ഇനി നമുക്കു ഇതിവൃത്തതിലേക്കു കടക്കാം.....ഛായാമുഖി എന്താണു സംഭവം എന്നു അറിയാത്ത സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കു വേണ്ടി....അജ്ഞാതവാസക്കാലത്തു ഭീമനു ഹിഡുംബി സമ്മാനിക്കുന്ന മായക്കണ്ണാടി ആണത്രേ ഛായാമുഖി....ഓരോരുത്തരുടെയും ഉള്ളിലെ യഥാര്‍ഥ പ്രണയത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അത്ഭുതക്കണ്ണാടി ആണിതു.........ഭീമന്‍ ആ കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ കാണുന്നതു ദ്രൌപതിയെ ആണു..പാഞ്ചാലിക്കു വേണ്ടി കല്യാണസൌഗന്ധിക പുഷ്പം അന്വേഷിച്ചു കാടുകുലുക്കി പോകുന്ന ഭീമനെ നമ്മള്‍ക്കറിയാവുന്നതാണു...ഇതേ ഭീമന്റെ വികാരവിചാരങ്ങള്‍ ആണു എം.ടി. രണ്ടാമൂഴത്തില്‍ വരച്ചുകാട്ടിയതും...പാഞ്ചാലി നോക്കുമ്പൊളോ വില്ലാളി വീരന്‍ ആയ അര്‍ജ്ജുനന്‍ ആണു കണ്ണാടിയിയില്‍.......പ്രണയത്തിന്റെ ഓരോ വഴികളേ..!!!..പാഞ്ചാലിയെ ശല്യം ചെയ്ത വിരാടസേനാധിപതിയായ കീചകനെ വധിച്ച ശേഷം ഭീമന്‍ ഈ കണ്ണാടി കീചകനു നേരെ പിടിക്കുന്നു......അപ്പോള്‍ തെളിയുന്നതോ പാഞ്ചാലിയുടെ മുഖം .... കീചകന്റെ യഥാര്‍ഥ പ്രണയം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഭീമന്‍ ആ കണ്ണാടി ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.......അതു പിന്നീടു കള്ളന്മാര്‍‍ക്കു കിട്ടുന്നതും തുടര്‍ന്നുള്ള സംഭവങ്ങളും ആണു ഇതിവൃത്തം....പ്രണയിക്കാന്‍ എളുപ്പമാണു,പ്രണയിക്കപ്പെടാനാണു പ്രയാസം എന്ന ഭീമവാക്യം തന്നെയാണു നാടകത്തിന്റെ പൊരുള്‍ ....ചിലനേരങ്ങളില്‍ എങ്കിലും ഒരു ഛായാമുഖി കിട്ട്യാല്‍ നന്നായിരുന്നു അല്ലേ??..നമ്മള്‍ ഉള്ളില്‍ വച്ചു പ്രണയിക്കുന്നവരുടെ നേരെ ഈ കണ്ണാടി ഒന്നു കാണിച്ചാലോ?? ..തെളിയുന്നതു നമ്മുടെ മുഖം തന്നെ ആണെങ്കില്‍ ..ആനന്ദലബ്ധിക്കിനിയെന്തു വേണം..!!...അഥവാ അല്ലെങ്കില്‍ നമ്മുടെ മുഖം തെളിയിപ്പിക്കും വിധം യഥാര്‍ഥ സ്നേഹവുമായി കാത്തിരിക്കുന്ന ആ ആളെ നമ്മള്‍ക്കു തന്നെ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നു കണ്ടെത്താ‍ലോ..??....

വാല്‍ക്കഷ്ണം:-

കല്യാണ്‍ സില്‍ക്സിന്റെ 100 വാര്‍ഷികത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഇന്നത്തെ ചടങ്ങിലാണു ആദ്യമായി ഛായാമുഖി അരങ്ങിലെത്തുന്നതു.......കാരണം കല്യാണ്‍ ഇന്നു പുറത്തിറക്കുന്ന സൌഗന്ധിക കളക്ഷനിലെ ആദ്യ സാരിയുടെ പേരും ഛായാമുഖി എന്നാണത്രേ..!!!....അതാണത്രെ ഇരുകൂട്ടരെയും ഒരുമിച്ചു ചേര്‍ക്കാന്‍ പ്രേരകം ആയതു....രണ്ടു ഛായാമുഖികളും ഉഗ്രനായിമാറട്ടെ........ !!!!

അണയാത്ത ദീപം............

2008-03-09T20:33:00.004+05:30

നിനവായി വന്നെന്റെ മനസ്സിന്റെ വാതിലില്‍

ഒരു നാളില്‍ നീയെത്തി മുട്ടി‌വിളിച്ചു....

എന്നു നീ വരുമിനിയെന്നറിയില്ലെങ്കിലും

ഇനിയീ വാതില്‍ പൂട്ടില്ല ഞാന്‍...

ഒരു ദീപമായി ഞാനിനിയുമെരിയും-

എന്‍ ജാലകപ്പാളിയില്‍ മുഖ‍മണച്ചു.

ഒരു മഴസന്ധ്യയില്‍ നീ വന്നണഞ്ഞേക്കാം

ഒരു സുസ്മിതത്തിന്‍ മധുരമായി......

വാല്‍ക്കഷ്ണം:-
ഈ പടം കണ്ടപ്പോള്‍ തോന്നിയയൊരു കുത്തിക്കുറിപ്പ്.....

മണമില്ലാത്ത പൂവുകള്‍..........

2007-11-28T13:31:00.002+05:30

വിടരുന്ന പൂവുകള്‍ കൊഴിയുവാന്‍ നേരം

മൊഴിയുവാന്‍ വെമ്പുന്നതെന്തോ...

ഇനിയില്ല തെന്നലിന്‍ കൈകളിലായ്‍‍‍

ചാഞ്ചാടിയൊന്നു രസിച്ചിടുവാന്‍,

മണമായി പരക്കാന്‍ ഇനിയില്ല ഞാനെന്നോ‌,

ഇറുക്കും കരങ്ങള്‍ക്കായ് ഇനിയില്ല ഞാനെന്നോ,

ചൊല്ലുവാന്‍ വെമ്പുന്ന പൂവേ...
നീ ഞെട്ടറ്റ് വീണാലും,മണ്ണോടലിഞ്ഞാലും

നിന്നുള്‍ത്താരിലെന്നും കെടാതെ വിളങ്ങും

വശ്യസുഗന്ധസ്മൃതികള്‍‍ തൊട്ടറിയുന്നൂ ഞാനെന്നും..

ഇനിയൊരു നാളില്‍ ഞാനും കൊഴിഞ്ഞിടാം

എങ്കിലും കാത്തിടും കാലത്തിനൊപ്പമീ
നന്മ തന്‍ ‍ഹൃദ്യമാം സുഗന്ധസ്മരണകള്‍‍...

തലക്കെട്ടില്ലാത്ത ഒരു ബ്ലോഗ്!!!!!!!!!!!!!

2007-11-07T09:54:00.002+05:30

ഈ തലക്കെട്ടു നോക്കി ആരും നെറ്റി ചുളിക്കല്ലെ...

വിഷയദാരിദ്ര്യം മൂലം എന്റെ മനസ്സിലെ കാര്യങ്ങള്‍ തന്നെ അങ്ങു പകര്‍ത്താമെന്നു വെച്ചു..അതിനാകട്ടെ ഒരു അടുക്കും ചിട്ടയും ഇല്ല...പിന്നെ എങ്ങെനയാ തലക്കെട്ടു നല്‍കുക???.വിഷയങ്ങള്‍ സൂര്യനു കീഴെ എത്ര വേണമെങ്കിലും ഉണ്ടു..ഏറ്റവും പുതിയതായി പാകിസ്റ്റാനിലെ അടിയന്തരാവസ്ഥ വരെ...പക്ഷെ,അതിനെ പറ്റി പറയാന്‍ ഞാന്‍ അശക്ത ആണു..(പത്രങ്ങളിലെ തലക്കെട്ടുകള്‍ മാത്രം വായിക്കുന്നവര്‍ക്കു അതല്ലെ പ‍റ്റൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ...)പത്രത്തെ പറ്റി പറഞ്ഞപ്പൊഴാണു ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം ഓര്‍ത്തതു....മനോരമയിലെ “ യുവ”(മനോരമയോടൊപ്പം അധികം കിട്ടുന്ന ഒന്നു)യിലൂടെ ആണു ഞാന്‍ ബൂലൊഗത്തെ പറ്റി ആദ്യം കേള്‍ക്കുന്നതു...പുട്ടിനെയും,ചമ്മന്തിയെം കുറീചു വരെ ബ്ലോഗ് ഉണ്ടെന്നു അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ കൈകള്‍ ഒരു ബ്ലോഗ് എഴുതാന്‍ എന്തു മാത്രം തരിച്ചെന്നോ!!!!!!പക്ഷെ,കടമ്പകള്‍ ഏറെ ഉണ്ടായിരുന്നു...നെറ്റ് പോയിട്ടു കമ്പ്യുട്ടര്‍ വരെ വീട്ടില്‍ ഇല്ല....എന്റെ ഭാഗ്യം കൊണ്ടു ഈയിടെ ആണു ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യം ആയിട്ടുള്ള കമ്പ്യൂട്ടര്‍‍‍ വീട്ടില്‍ കാല്‍ കുത്തുന്നതു...കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പരിജ്ഞാനം വളരെ കുറവായതു കൊണ്ടു ആദ്യം ഓര്‍ക്കൂട്ടിങ് മാത്രം ചെയ്തു തൃപ്തി അടയാം എന്നു കരുതി...പിന്നെ ഇരിക്കപ്പൊറുതി ഇല്ലാതെ ആയപ്പൊഴാണു അവസാനം ഗൂഗിള്‍ സെര്‍ചു നടത്തിയതു...അങ്ങനെ അവിടെ കണ്ട വരമൊഴിയും അഞ്ജലിയും ഒക്കെ ഘടിപ്പിച്ചതു....പിന്നെ കേള്‍ക്കുന്നു മൊഴി തന്നെ ധാരാളം എന്നു...മൊഴി എങ്കില്‍ മൊഴി!!!!പക്ഷെ..ഞെക്കുമ്പൊഴല്ലെ രസം..അടിക്കുന്നതു ഒന്നു,വരുന്നതു വേറെ ഒന്നു...നിരാശ പൂണ്ടു എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ച നിങ്ങളോ‍ടു ഒരായിരം നന്ദി....എത്രയൊ കൌതുകമാര്‍ന്ന പേരുകാരെ ഞാന്‍ ഇവിടെ കണ്ടു.....അവരുടെ ഒക്കെ ബ്ലോഗുകളും വായിച്ചു..ഒരു കൊച്ചു ബ്ലോഗില്‍ ഇത്രയേറേ രസങ്ങള്‍ ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കാന്‍ പറ്റുമെന്നു കണ്ടു വിസ്മയിച്ചു പോയി..!!!ഈ മലയാളം കൂട്ടായ്മ നീണാള്‍ വാഴട്ടെ !!!!ഇപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു തലക്കെട്ടു “എന്റെ ബ്ലോഗാന്വേഷണ പരീക്ഷണങ്ങള്‍” എന്നാക്കിയാലൊ എന്നു...അല്ലെങ്കില്‍ ഇതു മതി..ഇത്രെം എഴുതാന്‍ തന്നെ ഒരുപാടു വെള്ളം കുടിച്ചു.!!!!!!!!! മറ്റൊരു പോസ്റ്റ് ആയി വരും വരെ എല്ലാവര്‍ക്കും വിട.....